Daniel Goleman w swoim artykule opublikowanym w Harvard Business Review
„Co czyni Cię przywódcą?” w sposób niezwykle precyzyjny i wiarygodny
rozwiewa mity na temat przywództwa. Udowadnia on, że nie tylko IQ oraz
umiejętności techniczne (czyli potocznie „znajomość fachu”), ale to
inteligencja emocjonalna oraz jej składniki mają decydującą rolę w
określeniu, czy ktoś jest dobrym czy złym przywódcą.

Andrzej nie zdawał sobie sprawy, ze swoich umiejętności przywódczych aż
do czasu, gdy zrozumiał co to jest inteligencja emocjonalna.

Rozpoznanie potencjalnie dobrego przywódcy to duża sztuka. W dużej
mierze jest efektem obserwacji i wyczucia a nie nauki. Często zdarza
się, że osoba o bardzo wysokim poziomie IQ lub o ogromnych
umiejętnościach technicznych awansuje na stanowisko, na którym trzeba
umieć kierować ludźmi i ponosi klęskę. Z kolei osoby o przyzwoitym
poziomie IQ i solidnych umiejętnościach technicznych świetnie
sprawdzają się na stanowiskach menegerskich. Dlatego też większość
dużych firm zatrudnia specjalistów do opracowywania tzw. „modeli
kompetencji”, aby uniknąć tego rodzaju pomyłek.

Badania Golemana i innych wykazały, że wszyscy najlepsi przywódcy mają
jedną wspólną cechę – wysoki poziom inteligencji emocjonalnej. Nie
oznacza to, że nie jest ważne znajomość branży czy danej dziedziny,
każdy lider musi być przynajmniej dobry w tym co robi, ale badania
pokazują, że nie jest to kluczowe (jest podstawą). Liczy się
inteligencja emocjonalna, która składa się z pięciu podstawowych
elementów.

Dlaczego rozwijanie składników inteligencji emocjonalnej jest korzystne dla każdego lidera?

W 1996 roku David McClelland przeprowadził badania, z których wynikło
iż dział kierowników którzy mieli pewien poziom inteligencji
emocjonalnej osiągały wyniki o około 20% lepsze od spodziewanych. Oto
tylko jeden z powodów. Jest ich wiele, rozwijanie własnej osobowości,
umiejętność motywowania, poprawa relacji z innymi i wiele innych.

Każdemu z pięciu składników inteligencji emocjonalnej można by
poświęcić osobne prace a nawet pisać książki. Ponadto, każdy z tych
elementów może być rozwijany, co rozwiewa mit o tym, że przywództwa nie
można się nauczyć. Przywództwa można się nauczyć, bo można rozwijać
inteligencję emocjonalną. Wymaga to specyficznego podejścia, gdyż to
układ limbiczny (regulujący nasze uczucia, emocje i popędy)
odpowiedzialny jest za elementy składowe IE. Uczciwa odpowiedź na
pytanie czy przywództwa można się nauczyć brzmi zatem „tak”, ale wymaga
to wiele pracy, poświęcenia i wytrwałości.

To prawda, że zdarzają się osoby, które genetycznie czy też społecznie
mają bardziej rozwinięte od innych umiejętności przywódcze. W momencie
zdania sobie z nich sprawy z możliwości ich rozwijania taka osobowa
może stać się jednostką wybitną, czego przykładów sporo zarówno w
historii jak i obecnym świecie. Są też tacy, u których te umiejętności
są słabiej rozwinięte, ale w wypadku pracy nad nimi mogą doprowadzić do
co najmniej zadowalających efektów. W każdym razie, zawsze opłaca się
nad nimi pracować.

Jakie jest pięć składników decydujących o jakości Twojej inteligencji emocjonalnej?

1. „Potrafię”

Samoświadomość to w największym skrócie umiejętność rozpoznawania i
rozumienia własnych nastrojów (także ich źródła), impulsów i emocji
oraz ich wpływu na inne osoby (co za tym idzie relacje międzyosobowe i
efektywność pracy). Cechy charakterystyczne tej cechy to przede
wszystkim wiara w siebie (silne poczucie własnej wartości),
realistyczna samoocena oraz autoironiczne poczucie humoru.

2. „Jestem panem swoich emocji”

Samokontrola to zdolność panowania nad emocjami, popędami, nastrojami i
ich niszczącym efektem czego rezultatem jest np. umiejętność
wstrzymywania się od pochopnych, zainspirowanych emocjami ocen. Dobrze
rozwinięta ta cecha przejawia się prawością i szlachetnością,
otwartością na zmiany czy swobodą w sytuacji niejasności.

3. „Zróbmy to lepiej”

Motywacja, zamiłowanie do pracy nie tylko ze względu na pieniądze czy
pozycję, entuzjazm i wytrwałość w dążeniu do realizacji wyznaczonych
celów. Przejawia się ambicją, optymizmem nawet w obliczu porażki,
oddaniem firmie czy organizacji.

4. „Nie jestem pępkiem świata”

Empatia to z kolei zdolność rozumienia emocji innych ludzi oraz
umiejętność ich traktowania zgodnie z ich emocjonalnymi reakcjami.
Przejawia się ona np. gotowością promowania w organizacji talentów,
wrażliwością na różnice kulturowe, życzliwością wobec klientów i
odbiorców.

5. „Chodźcie za mną”

Umiejętności społeczne to celowa życzliwość, łatwość nawiązywania
kontaktów, biegłość w zarządzaniu relacjami, znajdywanie płaszczyzny
porozumienia i budowanie dobrych stosunków. Przejawia się ona
skutecznością kierowaniu zmianą, darem przekonywania, umiejętnością
tworzenia i kierowania zespołem po to aby skłonić ludzi do podążania w
obranym przez nas kierunku.

Dowiedz się więcej

Już teraz wiesz co w dużym stopniu decyduje o Twoich umiejętnościach
przywódczych. Poświęć kilkanaście minut na zanalizowanie swojej
osobowości pod tym kątem. Rozwijaj swoje umiejętności przywódcze i
codziennie bądź lepszym.

W moim serwisie znajduje się sporo materiałów, które pomagają w
stawaniu się liderem. Pamiętaj, że przywództwo odnosi się do sfery
emocjonalnej i dlatego jego rozwijanie jest trudniejsze niż np.
nauczenie się z podręcznika jak obsługiwać pralkę. Wymaga to
przełamywania starych i utrwalania nowych nawyków. Warto.